(27-11-2016) Even niet aan Donald Trump denken. Maar een roman lezen: Michel Bernards Deux remords de Claude Monet, over het leven van de beroemde schilder (1840-1926), een van de weinige impressionisten die al bij zijn leven geld als water verdiende, vooral dankzij een aantal Amerikaanse verzamelaars. Gek eigenlijk dat je remords als meervoud niet in het Nederlands kunt... Lees verder →
(30-10-2016) De vergelijking met Emma Bovary, Gustave Flauberts onsterfelijke romanpersonage, gaat niet op - schrijft de Franse historica Arlette Farge aan het eind van haar La révolte de Mme Montjean. Ik ben het daar eigenlijk niet mee eens. Anders dan Farge schrijft, is Bovary’s avontuur in de uit 1857 daterende roman Madame Bovary immers niet uitsluitend resultaat van... Lees verder →
(2-10-2016) De mensen op de foto hierboven, ergens in de jaren twintig in Moskou, nemen de trein naar het beloofde land, bijna aan het eind van de Transsiberische spoorweg: het joodse thuisland dat, naar de naam van zijn hoofdstad, bekend staat als Birobidzjan en officieel - nog steeds trouwens - Joodse Autonome Provincie heet. De Russisch-Amerikaanse journaliste... Lees verder →
(25-9-2016) Over de Atjeh-oorlogen, de wellicht meest langdurige en bloedigste episode in de Nederlandse koloniale geschiedenis, bestaan slechts twee boeken, constateerde Abram de Swaan in Compartimenten van vernietiging, zijn boek over genocide uit 2014. Maar sinds deze maand bestaan er drie boeken: Anton Stolwijk heeft met zijn Atjeh, het verhaal van de bloedigste strijd uit de Nederlandse... Lees verder →
(11-9-2016) De meest angstaanjagende momenten in de geschiedenis zijn die waarop oude zekerheden zijn weggevallen, maar een nieuwe orde zich nog niet heeft aangediend - schreef onlangs Mark Leonard, directeur van de Europese Raad voor Buitenlandse Betrekkingen. Zo’n moment beleven we nu - Europa ligt in duigen, gangbare politiek wordt aangevochten door extreem-rechtse politici in steeds... Lees verder →
(31-7-2016) Wat je noemt een goed idee van de Washington Post om, toen Henry Kissinger in september 2014 een nieuw boek, World order, het licht had doen zien, dat te laten recenseren door Hillary Rodham Clinton. Die had toen zojuist het ambt van minister van buitenlandse zaken onder Obama vaarwel gezegd, en de presidentsverkiezingen van 2016 leken nog even... Lees verder →
(24-7-2016) Er zijn onderwerpen waarover ik niet dan met grote weerzin discussieer. De toekomst van de pers is er zo een - en dan in het bijzonder het enthousiasme waarmee sommige kranteneigenaren menen dat slechts door middel van een drastische verlaging van de standaarden de aan hun zorg toevertrouwde organen, en hun winst veilig gesteld... Lees verder →
(10-7-2016) Toen in 2005 in Nederland de nieuwe Europese grondwet aan een referendum werd onderworpen, was de Nederlandse regering nogal verlegen om argumenten vóór. Ik herinner me een meeting waarbij de staatssecretaris voor Europese Zaken, Atzo Nicolaï, met begeestering sprak over het vele goede werk dat Europa verrichtte op het gebied van controle op de... Lees verder →
(3-7-2016) Je zou er bijna nostalgisch van worden: de jaren tachtig in de Sovjet-Unie, toen veel nog mogelijk leek. De ontwikkeling van de USSR tot een socialistische wereldmacht waar niet langer repressie, maar vrijheid de norm zou zijn, bijvoorbeeld. Nu, dertig jaar later, lijkt dat een rondweg utopische gedachte. Maar in de jaren tachtig, toen... Lees verder →
(26-6-2016) Donderdagmorgen 27 juni 1991, half drie in de vroege ochtend in een hotelkamer in Ljubljana, hoofdstad van de Joegoslavische deelrepubliek Slovenië. Als verslaggever van NRC handelsblad tik aan een reportage over de plechtigheid waarmee woensdagmiddag de onafhankelijkheid is uitgeroepen. Een beetje verplicht nummer, die reportage: vlagzwaaien, volkslied spelen, gespierde toespraak van de Sloveense president,... Lees verder →
We'll always have Paris 