De schrik van ieder feestje. Zo voel ik mij soms, wanneer avonden- of zelfs dagenlang gezelschap om mij heen dat ene onderwerp weet te vermijden dat mij al jarenlang sterk bezig houdt: de volstrekt niet denkbeeldige mogelijkheid dat Europa over niet al te lange tijd weer verwikkeld zal zijn in een grote oorlog. Geboren zijnde... Lees verder →
Op 3 juni 1835 bracht Pierre Rivière, een Normandische boerenzoon, zijn moeder, een broer en een zus door wurging om het leven. Het was moord met voorbedachten rade. Pierre had zelfs overwogen om - met de bescheiden taalkennis die hem ten dienste stond - zijn overwegingen vooraf op schrift te stellen, zodat de doodstraf waarop... Lees verder →
Wie zijn fiets door de gemeente Amsterdam al eens losgeknipt en afgevoerd zag, kent de locatie: het schier onafzienbare fietsdepot op een industrieterrein in het westen van de stad, waar je je rijwiel kunt afhalen, tegen een betaling van een boete. Dat depot is een van de locaties van de televisieserie 'Etty', gebaseerd op leven... Lees verder →
De maatschappelijke druk is zo groot, dat Russen het risico nemen openlijk kritiek te leveren. De glans is af van Poetins presidentschap. Mijn analyse op de site van De Groene Amsterdammer: https://www.groene.nl/artikel/een-gevoel-van-malaise
Eigenlijk is het de schuld van Karl Marx (1818-1883) dat de Commune van Parijs uit 1871 vooral een rode, linkse- of extreem-linkse mythe is geworden. Hoewel er sinds een paar jaar ook wel extreem-rechtsen, zoals de notoire antisemiet Alain Soral, op 28 maart bloemen leggen bij de 'Mur des fédérés' op het kerkhof Père Lachaise,... Lees verder →
De Tweede wereldoorlog blijft, in al zijn aspecten, velen bezig houden. Ik las laatst dat het elke dag zeer druk is bij het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging in Den Haag, waar je dossiers kunt inzien van Nederlanders die er na de Bevrijding van 1945 van werden verdacht - niet zelden ten onrechte trouwens - met... Lees verder →
Omdat het er deze week naar uitzag dat de Derde wereldoorlog zou uitbreken - toegegeven, kleine overdrijving - dacht ik: deze week maar eens een luchtig blogje. En ik weet weinig luchtigers te bedenken dat het werk van de Franse auteur en journalist Frédéric Beigbeder. Die is al vele jaren mijn 'guilty pleasure' ('plaisir coupable'... Lees verder →
Deel I van Julia Loktevs documentaire My Undesirable Friends, over vrouwelijke journalisten onder Poetins autoritaire regime, duurt vijfenhalf uur. Geen minuut te veel. Nu te zien op streaming-platform MUBI. Bespreking deze week in De Groene Amsterdammer.
Een nieuwe term lijkt zijn intrede te hebben gedaan in beschouwingen over internationale politiek: 'War of choice'. Misschien vergis ik me wel en is de uitdrukking al ouder. Maar in ieder geval past die prima bij de oorlog die de Amerikaanse president Donald Trump tegen Iran is begonnen: een oorlog zonder duidelijke onmiddellijke noodzaak, een... Lees verder →
We'll always have Paris 