Verbijsterd aan het einde van de geschiedenis

Binnenkort zal er niemand meer zijn die nog weet hoe het was, of liever gezegd hoe het aanvoelde - het leven in door communistische partijen gedomineerde Oost-Europa, oftewel - in de terminologie van de laatste bewonderaars ervan in de jaren 1980 - het leven onder het 'werkelijk bestaande socialisme'. De Albanese schrijfster Lea Ypi moet... Lees verder →

In De Groene: Bloedlanden

De massamoord in Babi Jar, een ravijn bij de Oekraïense hoofdstad Kiev, is al sinds 1941 inzet van ideologische taboes en touwtrekkerij. Oekraïense nationalisten kunnen niet verkroppen dat aandacht wordt besteed aan de betrokkenheid van hun ideologische voorlopers bij deze door de Nazi's georganiseerde massa-executies. In de Sovjet-Unie mocht niet worden gezegd dat de slachtoffers... Lees verder →

Opkomst en ondergang van een Amerikaanse droom

Elvis Presley (1935-1977) was een wereldster, maar zelf heeft hij niet in een ander land opgetreden dan de Verenigde Staten. Toch heeft een verblijf in het buitenland veel bijgedragen aan de bekendheid van dit symbool van 'the American way of life': Elvis' diensttijd tussen 1958 en 1960. Als hij gewild had, was er ongetwijfeld wel... Lees verder →

Slachtoffer van het vak

Als oprichter van de nieuwe omroep Ongehoord Nederland opereert voormalig oorlogsverslaggever Arnold Karskens nu aan een heel ander front. Als iemand die je kent van het pad raakt, rijst onwillekeurig de vraag: hoe is dat zo gekomen? Is hij gek of ben je het zelf? DEZE WEEK IN 'DE GROENE AMSTERDAMMER'. OP PAPIER OF DIGITAAL... Lees verder →

De strijd tegen het fascisme – tweede ronde

Wat ik me al jaren afvraag: waarom noemen we de neo-rechtse-, anti-rationele- en xenofobe politieke stromingen van nu eigenlijk niet gewoon 'fascisme'? Ik dacht dat al ten tijde van de opkomst van Pim Fortuyn, die in de samenleving iets teweeg bracht wat je volgens mij rustig als fascisme kunt omschrijven. Daar was bijvoorbeeld een onbestemde... Lees verder →

De avonturen van een 19de-eeuwse lezer

In 'L' doet Marita Mathijsen iets wat goed beschouwd niet kan: de lezer van de XIX-de eeuw aan het woord laten en hem laten vertellen wat hij van boeken vindt, los van wat de 'officiële' geschiedenis van de Nederlandse litteratuur tussen 1800 en 1900 daarover geboekstaafd heeft. Mathijsen, emeritus hoogleraar in de Nederlandse moderne letterkunde... Lees verder →

De dreiging van het laatste boek

Arthur Rimbaud (1854-1891) heeft na zijn poëtisch meesterwerk 'Une saison en enfer' en de beëindiging van zijn liefdesrelatie met Paul Verlaine in 1875 niet één dichtregel meer papier gezet. Hij gaf de litteratuur eraan en gaf zich over aan reizen en het schrijven van wat geografische verhandelingen. Maar zo'n vrijwillig afscheid van de litteratuur is... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑