Verdrongen Islam-kennis

(16-5-2016) Dat Marokkaanse jongens uit Brussel bereid zijn zich voor een religieus ideaal in de lucht te laten springen en daarbij zoveel mogelijk toevallige voorbijgangers in de dood mee te sleuren, stuit algemeen op verbazing en onbegrip. De Franse historicus Pierre Vermeren, hoogleraar moderne geschiedenis van de Maghreb aan de Sorbonne, is een van de... Lees verder →

Goed woordje voor het slijk

(18-5-2016) Wanneer praten mensen over brood? Als ze het niet hebben. Dit Servische grapje gaat oorspronkelijk over liefde, maar je zou het natuurlijk ook op geld van toepassing kunnen verklaren. De generatie waartoe ik (geb. 1951) behoor, heeft zich over geld in het algemeen toch weinig zorgen hoeven maken. Geld was een middel, in meer... Lees verder →

Misplaatste mildheid

(17-4-2016) Met de Hongaarse schrijver en intellectueel György Konrád (geb. 1933) verbindt mij een reiservaring. In 1980 ongeveer bezocht ik hem in Budapest, toen de hoofdstad van de ‘vrolijkste barak van het kamp’ zoals de plaats van Hongarije binnen het Sovjet-blok wel werd gedefinieerd. Rondlopen in de hoofdsteden van de zogeheten ‘socialistische landen’ was voor de jonge... Lees verder →

Frankrijk begrijpen

(30-04-2016) Crisis is het, naar het oordeel van de Fransen zelf, bijna altijd in Frankrijk. Maar nu is het toch wel heel erg. Somberheid allerwegen - over de toekomst van het land, over de economie, over de ondergang van de Franse cultuur, noem maar op. En nergens is een ‘homme providentiel’ te bekennen met een babbel... Lees verder →

Vrouw van de wereld

Dat Berlijn tijdens het interbellum een oord van lichtzinnigheid en zonde was, is natuurlijk wel bekend. Toch is het merkwaardig om aan de hand van een concreet voorbeeld te lezen wat dat betekende: Ruth Landshoff (alias Rut Levy, alias Ruth Landshoff-Yorck) (1904-1966) stroopte in de jaren twintig avond na avond de homobars van Berlijn af,... Lees verder →

Wenken van de heldin

Het kenmerk van een écht-mooie vrouw is, volgens Verlaine, dat zij niet elke dag helemaal dezelfde is, en niet helemaal een ander. Volgens dit criterium is Nadjezjda Tolokonnikova, van Pussy Riot, een prachtige vrouw. En daarom niet alleen: zij is ook een authentieke heldin, die voortgaat met protesten en provocaties tegen de dictatuur van Vladimir Poetin... Lees verder →

De korte zomer van de DDR

Toch ergens jammer dat het niet gelukt is - het socialisme in Oost-Europa. Stiekem heb ik altijd gedacht - geloofd is misschien een beter woord - dat het misschien ook anders had kunnen lopen. Wanneer bijvoorbeeld in de jaren zestig de tot in Moskou bestaande ideeën over een nieuwe Nieuwe Economische Politiek, met marktmechanisme en... Lees verder →

Onbekende schoonheid

Wat je hierboven ziet, de foto en de steen waarachter haar as is bijgezet op het Parijse kerkhof Père Lachaise, is meteen bijna alles wat er bekend is over Leïlah Mahi, overleden 12-08-1932. Toch heeft Didier Blonde de Renaudot Essai-prijs gekregen voor zijn speurtocht naar de identiteit van de dame. Veel meer dan dat zij... Lees verder →

Ruslandliefde

Normaal gesproken lijkt hun belangstelling toch vooral uit te gaan naar dure restaurants en meisjes met te korte rokjes en te lange benen. Maar in januari 2014 kregen de hogere kaders van de regeringspartij Verenigd Rusland , en de gewestelijke gouverneurs opeens een onverwacht cadeautje van hun hoogste baas, president Vladimir Poetin: een stapeltje vroeg-twintigste... Lees verder →

Optimistische tragedie

In de verwachting dat hij elk moment een klop op de deur kon verwachten, stond Dmitri Sjostakovitsj elke nacht met een koffer klaar bij de liftdeur naast zijn flat. Hij wilde zijn vrouw het trauma besparen, mee te maken hoe haar man ‘s nachts van bed gelicht werd door de politieke politie NKVD besparen. Niets... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑