Wat je hierboven ziet, de foto en de steen waarachter haar as is bijgezet op het Parijse kerkhof Père Lachaise, is meteen bijna alles wat er bekend is over Leïlah Mahi, overleden 12-08-1932. Toch heeft Didier Blonde de Renaudot Essai-prijs gekregen voor zijn speurtocht naar de identiteit van de dame. Veel meer dan dat zij... Lees verder →
Normaal gesproken lijkt hun belangstelling toch vooral uit te gaan naar dure restaurants en meisjes met te korte rokjes en te lange benen. Maar in januari 2014 kregen de hogere kaders van de regeringspartij Verenigd Rusland , en de gewestelijke gouverneurs opeens een onverwacht cadeautje van hun hoogste baas, president Vladimir Poetin: een stapeltje vroeg-twintigste... Lees verder →
In de verwachting dat hij elk moment een klop op de deur kon verwachten, stond Dmitri Sjostakovitsj elke nacht met een koffer klaar bij de liftdeur naast zijn flat. Hij wilde zijn vrouw het trauma besparen, mee te maken hoe haar man ‘s nachts van bed gelicht werd door de politieke politie NKVD besparen. Niets... Lees verder →
Ziet u de toekomst somber in? Denkt u, met vele anderen naar te vrezen valt, dat de rust van het naoorlogse tijdperk voorbij is, en Nederland, net als de rest van Europa, terecht gekomen is in een draaikolk van ernstige problemen die vrede, veiligheid en welvaart bedreigen? Dan wordt het misschien tijd om u tot... Lees verder →
Er schuilt iets heel aantrekkelijks in schrijvers van het tweede garnituur. Emmanuel Berl (1892-1976) behoort zeker tot deze categorie. Hij was de auteur van een groot aantal essay’s en vooral van twee erg aardige fictie-werken, Sylvia en Rachel et les autres grâces, die echter bij nader inzien erotische mémoires. Maar zijn voornaamste kwaliteit lijkt toch... Lees verder →
(17-9-2015) Twee miljoen mensen waren op de been, in Parijs op maandag 31 mei 1885, voor de begrafenis van de schrijver Victor Hugo. Het hadden er nog meer kunnen zijn wanneer de staatsbegrafenis niet op een maandag had plaatsgevonden. Maar de autoriteiten van de Franse Republiek waren als de dood dat bij een begrafenis op... Lees verder →
Charles Baudelaire (1821-1867) geldt alom als een der eerste moderne dichters, en genoot volop van de nieuwigheden die het Parijs van zijn tijd te bieden had: de dagbladen, de boulevards, de fotografie. Hij verafschuwde ze allemaal.Want Baudelaire was wat Antoine Compagnon, hoogleraar aan het Collège de France,een ‘antimodernist’ noemt. Geen reactionair dus, iemand die naar vroeger... Lees verder →
Schoon zelf geen roker meer - de kortademigheid ging me vervelen - heb ik lang gehoopt dat er iemand op zou staan die met goede argumenten het idiote overheidsbeleid tegen roken, en ook tegen drinken onder de 18 en dergelijke aan de kaak zou stellen. Die heb ik nu gevonden. De Duitse filosoof Robert Pfaller... Lees verder →
(9-12-2013) In 2005 wil het Amerikaanse weekblad Time een cover wijden aan Abraham Lincoln, ter nagedachtenis aan het feit dat deze legendarische Amerikaanse president 140 jaar eerder, op 15 april 1865, is vermoord, tijdens bezoek aan een theater. Een van de auteurs in het nummer, de jonge, relatief onbekende senator uit Illinois, Barack Obama, bestelt bij een... Lees verder →
We'll always have Paris 