(1-4-2018) Dat je meent onschuldig te zijn en dat zegt - ok. Maar er is iets raars aan de manier waarop de afgelopen weken vertegenwoordigers van het Kremlin, en de Russische staatsmedia hun onschuld betuigen ten aanzien van de aanslag op vader en dochter Skripal. Het is die zorgvuldig gedoseerde, hysterische toon. De basisredenering in... Lees verder →
Misschien had Erich Wichman (1890-1929) net zo goed een bekend en gewaardeerd Europees kunstenaar kunnen zijn. Sommige werken op de overzichts-tentoonstelling die het Centraal Museum in Utrecht aan hem wijdt, getuigen van groot talent - de olieverfschilderijen in expressionistische stijl uit de jaren twintig bijvoorbeeld. Maar zo is het niet gelopen. Wichman is bij zijn... Lees verder →
Al maanden ben ik aan het dubben - wel of niet mee met vrienden naar Japan? Na lezing van Ian Buruma’s nieuwe boek A Tokyo Romance neig ik tot gaan, ofschoon ik een afkeer van reizen heb. De Nederlands-Britse auteur, die tegenwoordig hoofdredacteur is van de New York Review of Books (het blad is sinds zijn aantreden duidelijk vooruitgegaan)... Lees verder →
(9-3-2018) Nu uit: mijn boek De religieuze rebellen van de Vrije Gemeente - De vergeten oorsprong van Paradiso. De vereniging De Vrije Gemeente wilde het godsdienstig leven in Nederland op nieuwe, moderne leest schoeien en liet daarvoor in 1880 het gebouw neerzetten dat nu Paradiso is, als ‘gebouw voor samenkomsten’ - het woord ‘kerk’ was taboe.... Lees verder →
(4-3-2018) Nu in de boekhandel: mijn boek De religieuze rebellen van de Vrije Gemeente - De vergeten oorsprong van Paradiso. (Uitgeverij Bas Lubberhuizen) De vereniging De Vrije Gemeente wilde de religie van toekomst en vooruitgang introduceren in het dynamische Amsterdam van die tijd en liet daarvoor in 1880 het huidige Paradiso neerzetten, als ‘gebouw voor samenkomsten’. Mijn... Lees verder →
(25-2-2018) Zelden, of misschien wel nooit, heeft een roman mij zo onaangenaam getroffen als The only story (Het enige verhaal) van Julian Barnes. Dat is in de eerste plaats een compliment voor het schrijverschap van Barnes natuurlijk: vanaf de eerste zin ben ik door hem onafwendbaar meegetrokken in een tekst waarvan ik me pas bij de laatste... Lees verder →
(18-2-2018) Zoals op dit schilderij uit 1907 - zo was de doodstraf in Frankrijk eigenlijk bedoeld. Pas op het laatste moment krijgt de veroordeelde het in 1792 uitgevonden instrument in het oog dat een eind aan zijn leven zal maken. Begrijpelijkerwijs brengt de aanblik bij hem een sterk afgrijzen teweeg. Gelukkig is er de aalmoezenier,... Lees verder →
(4-2-2018) Als een meeuw op de golven is niet alleen een lijvige (meer dan 700 pagina’s!) maar ook prachtige biografie van Madelon de Keizer over leven en werk van Albert Verwey (1865-1937). Van timmermanszoon tot hoogleraar in Leiden had het ook kunnen heten, want - zoals veel biografieën over die tijd - is het boek mede... Lees verder →
(28-1-2018) Volgens de Franse historicus François Furet was de Franse Revolutie, begonnen in 1789, in 1871 met de komst van de Derde Republiek beëindigd. De Britse literatuur-historicus Peter Brooks citeert Furet tot twee keer toe met instemming in zijn uiterst leesbare studie Flaubert in the ruins of Paris, maar helaas niet helemaal juist. De in 1997 overleden Furet... Lees verder →
(21-1-2018) De Nederlandse historicus Piet Emmer ziet er niet tegenop anderen tegen zich in het harnas te jagen. Hij is de auteur van een uitstekend en destijds voor het debat over de slavernij grensverleggend boek, De Nederlandse slavenhandel 1500-1800, uit 2000. De onderzoeksresultaten zijn hem door veel mensen niet in dank afgenomen. De Nederlandse transatlantische slavenhandel,... Lees verder →
We'll always have Paris 