Wat zou er gebeurd zijn wanneer Gerrit Rietveld (1888-1964) wél in 1923 de uitnodiging van Walter Gropius had aangenomen en zich in Weimar had aangesloten bij het Bauhaus - dit powerhouse van kunstzinnige en maatschappelijke vernieuwing? Die kans liet Rietveld lopen. Wereldberoemd werd hij desondanks, vooral omdat Theo van Doesburg - die over een breed... Lees verder →
Het eerste teken van onraad is dat het Parijse Théâtre du Châtelet, waar het mega-kunstspektakel DAU deze donderdag zou moeten beginnen, wordt gerestaureerd. Mannen met helmen op hebben de voorgevel van het pand onderhanden en bij de ingang is de vloer opengebroken. En duidelijk niet in het kader van een kunstproject. “Wat zegt u? Dau?... Lees verder →
Kort na het begin van Prosecuting Evil vertelt Benjamin Ferencz (geboren 1919) over zijn leven, een afschuwelijk verhaal, van maar anderhalve zin lang eigenlijk. Nog als zuigeling emigreerde hij met de rest van de familie naar de Verenigde Staten, vanuit Transsylvanië, dat net van Hongaars Roemeens was geworden, wat voor het plaatselijke antisemitisme weinig uitmaakte. De... Lees verder →
LEES DIT BLOG OOK OP DE SITE VAN DE GROENE AMSTERDAMMER:https://www.groene.nl/artikel/ook-aan-de-dooi-kwam-een-einde Tienduizenden Moskovieten stonden te juichen toen op 28 juli 1957 de deelnemers aan het Internationale Jeugdfestival op vrachtwagens en in autobussen hun intrede deden in de hoofdstad van de Sovjet-Unie. En niet omdat ze, zoals meestal in Moskou, naar het centrum waren gedirigeerd en... Lees verder →
Elk land wordt, als je er lang genoeg naar kijkt, een raar land, bevolkt door curieuze mensen. Toch is Rusland voor de hedendaagse buitenstaander nog net wat vreemder dan de meeste landen. Het moderne Rusland van Poetin bekeken door de lens van vier recente romans, om te zien of ze iets kunnen veranderen aan onze bevreemding.... Lees verder →
Naar de bioscoop gaan was in de Sovjet-Unie een bijzondere ervaring. Naast mijn flat in Moskou zat begin jaren tachtig Kino Pobjeda (Bioscoop de Overwinning). Kaartjes voor toneelvoorstellingen waren moeilijk te krijgen, maar naar de film kon je altijd, voor enkele tientallen kopeken. Ik ben vaak in Kino Pobjeda geweest – Moskou was toen nog een... Lees verder →
Toen ik op Twitter de 'thread' van David Rothkopf las waarnaar hieronder wordt verwezen, had ik een gevoel van ..uh.. bevrijding. Gelukkig ben ik dus niet de enige die in Trump meer ziet dan een tijdelijke afwijking van de geschiedenis, een belachelijke clown of een symptoom van crisis van de democratie. We hebben te maken... Lees verder →
Maar liefst zeventien cent leenrechten heb ik in 2017 verdiend aan mijn nawoord bij Het verhaal van O. Dat stond in de heruitgave in 2013 van de befaamde Franse erotische roman 'Histoire d'O', vertaald door Adriaan Morriën. Uitgeverij Lebowski leek het destijds een goed idee de roman opnieuw uit te geven, nadat (bij een andere... Lees verder →
Steeds vaker wordt in Rusland, uit overwegingen van officieel patriottisme, speelfilms het bestaan onmogelijk gemaakt. De Britse komedie Stalins Death werd vorig jaar gewoonweg verboden voor vertoning in Rusland. Mathilde, over een buitenechtelijke verhouding van de door de orthodoxe kerk heilig verklaarde tsaar Nicolaas II, trekt zoveel gewelddadig protest van fanatieke gelovigen aan dat normale exploitatie in... Lees verder →
Een eerdere uitbarsting van de Krakatoa, de vulkaan tussen Java en Sumatra, had in mei 1883 nog een indrukwekkend, aantrekkelijk schouwspel der natuur geleken - een rederij bood trips aan, opdat ramptoeristen zich aan het natuurgeweld konden vergapen: Maar in de nacht van 27 augustus 1883 was het voorbij met het amusement. Zelfs in Batavia,... Lees verder →
We'll always have Paris 