https://www.youtube.com/watch?v=Qf-AsS5l2qk NASCHRIFT Omdat ik in mijn laatste echte blogje van 2019 stukje iets onaardigs zei over ‘Uren, maanden, dagen, jaren’ heb ik de tekst eens opgezocht en gemerkt dat het in werkelijkheid juist een prachtig gedicht is, van Rhijnvis Feith (1753-1824), de Romantische auteur van onder andere de brievenroman ‘Julia’ (1783) en het ooit razend... Lees verder →
Was 2019 een sleuteljaar? Of liever 1979, 1969, of 1848?
Wat heeft het jaar 2019 ons gebracht? Was het een keerpunt? Alleen de vragen al brengen onaangename herinneringen op gang, niet aan het voorbije jaar, maar aan een bepaald soort bedompte oudejaarsavond-vieringen van vroeger: met het sombere gezang 'Uren, maanden, dagen, jaren / vlieden als een schaduw heen', van een eindeloze avond (is het nou... Lees verder →
Een levend bewijs van Vooruitgang: Franse Revolutie eert 120-jarige
LEES DIT BLOG OOK OP DE SITE VAN DE GROENE AMSTERDAMMER: https://www.groene.nl/artikel/een-levend-bewijs-van-vooruitgang-franse-revolutie-eert-120-jarige De 23-ste oktober 1789 is een grote dag in de Assemblée Nationale van het revolutionaire Frankrijk, waar het toch waarachtig niet ontbreekt aan historische gebeurtenissen. In juli is de gehate Bastille-gevangenis bestormd, begin oktober heeft het volk - vooral vrouwen, zegt de legende... Lees verder →
Alain Finkielkraut, een gekwelde filosoof trekt ten strijde
'Toerisme zou verboden moeten worden', citeert de Franse filosoof Alain Finkielkraut in zijn autobiografisch essay 'À la première personne' de Duitse wijsgeer Martin Heidegger. Dat is een van Finkielkrauts helden van de geest, althans totdat een aantal jaren geleden uit tot dan ongepubliceerde 'Schwarze Hefte' bleek dat Heidegger een verstokte antisemiet was. Heidegger heeft zijn... Lees verder →
De democratische droom van 1989: veel geïmiteerd, vaak niet uitgekomen
Het valt zo langzamerhand niet meer te ontkennen: we beleven het einde van een tijdperk. Na de liquidatie van het wereld-communisme in 1989 en de jaren daarna heb je lang kunnen denken dat de liberaal-democratische waarden aan de winnende hand waren. Dat in vele delen van de wereld de welvaart sinds 1989 aanzienlijk is toegenomen,... Lees verder →
Stalin tussen dood en eeuwig leven
Juist het gebrek aan expressie op de gezichten geeft de film zijn geheimzinnige, misschien zelfs wel sinistere lading. Filmer Sergej Loznitsa laat in zijn documentaire 'State Funeral' (Gosoedarstvjennyje pochorony) zien hoe tussen 6 en 9 maart 1953 naar schatting twee miljoen mensen langs het lijk van de op 5 maart overleden Sovjet-leider Stalin defileren. Rouwen... Lees verder →
Vreest niet, het nieuwe liberalisme ‘van onderop’ is in aantocht
De snelheid waarmee de Amerikaanse president Donald Trump, gesteund door de Republikeinse partij, in de Verenigde Staten poogt de bijl aan de wortels van de liberale democratie te zetten, is bepaald verbazingwekkend. Het nieuwste, op het moment dat ik dit schrijf, is het voornemen om van de 'impeachment'-procedure in de Senaat een soort propaganda-bijeenkomst te... Lees verder →
De charme van de Balkan en de vloek van etnisch nationalisme
Het begin van de omwenteling in Bulgarije in 1989 was een paleisrevolutie, in de zin van een wisseling aan de top achter gesloten deuren. Op 10 november werd Todor Zjivkov, partijleider sinds 1954, afgezet. Kort daarna landde ik als verslaggever op het vliegveld van Sofia om de omwenteling op de voet te volgen. Het was... Lees verder →
Overleven in een tijd waarin de mens de mens een wolf is
Halverwege het boek werd het deze lezer even te machtig en moest ik het een dagje wegleggen. Pieter van Os vertelt in 'Liever dier dan mens' het 'overlevingsverhaal' van de tegenwoordig in Amstelveen woonachtige Mala Shlafer, alias Mala Rywka Kizel, zonder enig pathos, op de nieuwsgierige toon van iemand die probeert na te gaan of... Lees verder →
Julian Barnes als jaloerse biograaf
Londen is een vreselijke, smerige stad, en Engelse vrouwen missen elke charme. Toch noemt Julian Barnes in 'The man in the red coat' de beroemde Franse chirurg Samuel Jean Pozzi (1846-1918) een 'anglofiel'. Engeland was immers ook het land waar een Franse society-figuur zoals hij zijn kostuums en gordijnen bestelde. Als u zelf chirurg bent,... Lees verder →
