In de geschiedenis van het antisemitisme was de Nazi-periode zonder twijfel het hoogtepunt. Antisemitisme - het woord dateert uit de tweede helft van de negentiende eeuw maar jodenhaat bestond al vele eeuwen eerder - werd in Hitlers Derde Rijk verbonden met een systematische uitroeiingscampagne, die niemand tegenwoordig meer openlijk wil verdedigen. De tijd is voorbij... Lees verder →
De Gaulle: een groot man, zijn tijd vooruit
Er zijn de laatste tijd tal van redenen om terug te denken aan Charles de Gaulle, de Franse generaal en staatsman die, tegen schijn en tegenwerking in, maar liefst twee keer Frankrijk van de ondergang heeft gered. De eerste keer was na de Duitse inval in 1940, toen hij koppig volhardde in het geloof aan... Lees verder →
Nog één keer kolchoze
Meer dan een land is Rusland misschien een samenzwering. Alles draagt aan die indruk bij. De taal, die een buitenlander misschien wel nooit echt goed kan leren. De gewoonte om veel dingen, vooral als ze belangrijk zijn, niet uit te spreken omdat het niet aangaat dingen duidelijk te maken die dat toch al zouden moeten... Lees verder →
De sterke man die terugschrok
Soms gebeurt er iets waardoor je je plotseling oud voelt. Toen de Franse president Emmanuel Macron op 5 maart j.l. een televisietoespraak hield om het streven naar een zelfstandige Europese defensie kracht bij te zetten - een loffelijk streven wat mij betreft - kwam hij te spreken over de Franse kernmacht, de zogeheten 'force de... Lees verder →
De nederlaag vóór de nederlaag
Dat Frankrijk in 1940 de oorlog verloor, binnen enkele weken, was voor de meeste Fransen een verrassing. Niet dat het voornamelijk uit dienstplichtigen bestaande Franse leger met enorm veel animo was opgekomen: aan de eerste krijgshandelingen op 10 mei 1940 waren na de oorlogsverklaring naar aanleiding van de Duitse inval in Polen acht maanden saai... Lees verder →
Roerig Frankrijk: over pensioenen en een misplaatste keizer
De Franse politieke cultuur heeft veel merkwaardigs. De quasi-revolutionaire stemming waarin het land nu al maanden verkeert, naar aanleiding van zoiets onbenulligs als de geleidelijke verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd van 62 naar 64 in het jaar 2030, is daarvan een goed voorbeeld. Wie de luide tegenstanders van deze 'hervorming' hoort - parlementariërs van 'La... Lees verder →
Napoleontische erfenis aan de Sarphatistraat
Het is een van de merkwaardigste straten van Amsterdam, heb ik altijd gevonden - het eind van de Sarphatistraat, tussen Muiderpoort en de molen De Gooyer, tegenover Artis. En mijn fascinatie is er niet minder op geworden sinds ik weet wat het is, deze 278 meter lange, imposante maar ook wat somber ogende, ononderbroken gevelwand... Lees verder →
Alsof er niets gebeurd is sinds de jaren dertig
{Lees dit blog ook op de site van De Groene Amsterdammer: https://www.groene.nl/artikel/alsof-er-niets-gebeurd-is-sinds-de-jaren-dertig} Kijk je nu naar het jaar 1938 in Europa, dan zie je vooral de voorboden van de Tweede Wereldoorlog: de Anschluss van Oostenrijk bij Duitsland, de conferentie in München waarbij Frankrijk en Engeland Tsjechoslowakije opofferden aan Hitlers expansiedrift in de ijdele hoop dat... Lees verder →
1934/2018 – même combat?
(25-11-2018) Twee foto's ter vergelijking: Urenlang heb ik vandaag gekeken naar de demonstraties in het centrum van Parijs van de gilets jaunes, de gele hesjes. Met mijn satelliet-schotel kan ik de voornaamste drie tv-nieuwszenders - BFM, LCI en CNews - zien - zodat mij van het kat-en-muisspel tussen politie en de demonstranten weinig hoefde te... Lees verder →
Robespierre: een monster in de actualiteit
(4-11-2018) De meeste Franse steden hebben wel ergens een Rue Danton, naar de bevlogen revolutionair Georges Danton, in april 1794 wegens verraad aan de revolutionaire zaak onder de guillotine gestorven. Maar straten, scholen en pleinen die vernoemd zijn naar de revolutionair Maximilien de Robespierre (1758-1794) zijn met een lantaarntje te zoeken. De nagedachtenis van de... Lees verder →
