"Heel mijn professioneel bestaan - mijn romans, mijn films, mijn 'carrière' in de pers - alles wat ik geschreven heb kan tot op deze ene oerzonde worden herleid: de wereld waartoe ik behoorde belachelijk maken. Dat heeft mij steeds de enige activiteit van enig belang geleken" - schrijft de Franse auteur Frédéric Beigbeder (1965) in... Lees verder →
Lees dit blog ook op de site van De Groene Amsterdammer: https://www.groene.nl/artikel/in-1619-besteeg-nederlands-grootste-staatsman-het-schavot Omdat mijn vader niet wilde dat zijn zoon op weg naar school elke dag een drukke weg zou oversteken, hebben de onthoofding van Johan van Oldenbarnevelt in 1619, en vooral de verantwoordelijkheid van stadhouder Maurits daarvoor altijd mijn belangstelling gehad. De dichtstbijzijnde openbare Lagere... Lees verder →
Cara al sol, het strijdlied van de Spaanse Falange, begint met een evocatie van de dood, en zo kwam het ook uit voor Manuel Mena (1919-1938). Twee jaar nadat hij zich vrijwillig aan de kant van de Spaanse fascisten in de strijd had begeven, sneuvelde hij in de rang van luitenant in de slag aan... Lees verder →
LEES DIT BLOG OOK OP DE SITE VAN DE GROENE AMSTERDAMMER:https://www.groene.nl/artikel/de-keizerin-en-de-filosoof-rusland-scheert-langs-de-verlichting Als het dan nog niet mogelijk was in Rusland de lijfeigenschap af te schaffen, zou het dan een idee zijn in het midden van het land een 'vrije zone' in te stellen, zoiets als Zwitserland? Dat was een van de meer originele voorstellen die... Lees verder →
De beroemdste foto van Lee Miller (1907-1977) is ook een van de vreemdste ooit gemaakt: op 30 april 1945 heeft zij plaats genomen in de badkuip van Adolf Hitler in diens appartement in München, 16 Prinzregentenstrasse. Diezelfde avond zal de zelfmoord van de 'Führer' in Berlijn bekend worden, maar dat weet Miller ten tijde van... Lees verder →
https://www.youtube.com/watch?v=IcemYjTdvZ8 Bij mijn blogje vorige week stond een aan een veilingcatalogus ontleende afbeelding: de muziekuitgave van de 'shimmy' 'Der Untergang des Abendlandes' van de Duitse satiricus Hans Reimann (1889-1969) uit 1923. De grap gaat hier ten koste van Oswald Spenglers hoogst-serieuze, cultuurpessimistische geschrift uit 1918 van dezelfde naam. De shimmy was een aan het begin... Lees verder →
LEES DIT BLOG OOK BIJ DE GROENE AMSTERDAMMER: https://www.groene.nl/artikel/de-terugkeer-der-cultuurpessimisten Toen ik, op zoek naar wat sappige citaten, J.Huizinga's cultuurpessimistische bestseller In de schaduwen van morgen (derde druk binnen één maand, uit 1935) uit de kast trok, viel er een knipsel uit. Het is een artikel uit de Nieuwe Rotterdamse Courant van 1969, van de Nederlandse... Lees verder →
Wat zou er gebeurd zijn wanneer Gerrit Rietveld (1888-1964) wél in 1923 de uitnodiging van Walter Gropius had aangenomen en zich in Weimar had aangesloten bij het Bauhaus - dit powerhouse van kunstzinnige en maatschappelijke vernieuwing? Die kans liet Rietveld lopen. Wereldberoemd werd hij desondanks, vooral omdat Theo van Doesburg - die over een breed... Lees verder →
Het eerste teken van onraad is dat het Parijse Théâtre du Châtelet, waar het mega-kunstspektakel DAU deze donderdag zou moeten beginnen, wordt gerestaureerd. Mannen met helmen op hebben de voorgevel van het pand onderhanden en bij de ingang is de vloer opengebroken. En duidelijk niet in het kader van een kunstproject. “Wat zegt u? Dau?... Lees verder →
LEES DIT BLOG OOK OP DE SITE VAN DE GROENE AMSTERDAMMER:https://www.groene.nl/artikel/ook-aan-de-dooi-kwam-een-einde Tienduizenden Moskovieten stonden te juichen toen op 28 juli 1957 de deelnemers aan het Internationale Jeugdfestival op vrachtwagens en in autobussen hun intrede deden in de hoofdstad van de Sovjet-Unie. En niet omdat ze, zoals meestal in Moskou, naar het centrum waren gedirigeerd en... Lees verder →
We'll always have Paris 