Vaarwel Rusland

Toen de vader van de historicus Nicolas Werth, Alexander Werth (1901-1969), na de Sovjet-inval in Tsjechoslowakije in 1968 begreep dat het nooit meer iets zou worden met 'een socialisme met een menselijk gezicht' in zijn geboorteland Rusland, stortte hij zich uit een raam en overleed. Het inzicht dat hij zich vergist had, toen hij als... Lees verder →

Een ongemakkelijk stukje aarde

Van de gebeurtenis zelf schijnt geen foto te bestaan, ofschoon er een foto circuleert waarvan men zegt dat hij vele jaren na dato is aangetroffen op het lijk van een in de USSR gesneuvelde Duitse officier, en waarop je een rij mensen ziet die worden doodgeschoten aan de rand van een ravijn. Die foto is... Lees verder →

De publieke afgang van Poetins superspion

Arme Sergej Narysjkin. Moet je, als directeur van de Dienst Buitenlandse Inlichtingen, de opperspion zeg maar, je woordje doen in het Kremlin, in een speciale sessie van de Veiligheidsraad van de Russische Federatie, over de erkenning als onafhankelijke staat van twee stukjes Oekraïne. Raak je, voor het oog van camera van de Russische federale tv-kanalen,... Lees verder →

Stalin tussen dood en eeuwig leven

Juist het gebrek aan expressie op de gezichten geeft de film zijn geheimzinnige, misschien zelfs wel sinistere lading. Filmer Sergej Loznitsa laat in zijn documentaire 'State Funeral' (Gosoedarstvjennyje pochorony) zien hoe tussen 6 en 9 maart 1953 naar schatting twee miljoen mensen langs het lijk van de op 5 maart overleden Sovjet-leider Stalin defileren. Rouwen... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑