Sterven is geen optie

"Heel mijn professioneel bestaan - mijn romans, mijn films, mijn 'carrière' in de pers - alles wat ik geschreven heb kan tot op deze ene oerzonde worden herleid: de wereld waartoe ik behoorde belachelijk maken. Dat heeft mij steeds de enige activiteit van enig belang geleken" - schrijft de Franse auteur Frédéric Beigbeder (1965) in... Lees verder →

1619: ‘Nederlands grootste staatsman’ op het schavot

Lees dit blog ook op de site van De Groene Amsterdammer: https://www.groene.nl/artikel/in-1619-besteeg-nederlands-grootste-staatsman-het-schavot Omdat mijn vader niet wilde dat zijn zoon op weg naar school elke dag een drukke weg zou oversteken, hebben de onthoofding van Johan van Oldenbarnevelt in 1619, en vooral de verantwoordelijkheid van stadhouder Maurits daarvoor altijd mijn belangstelling gehad. De dichtstbijzijnde openbare Lagere... Lees verder →

De hervonden dood in Spanje

Cara al sol, het strijdlied van de Spaanse Falange, begint met een evocatie van de dood, en zo kwam het ook uit voor Manuel Mena (1919-1938). Twee jaar nadat hij zich vrijwillig aan de kant van de Spaanse fascisten in de strijd had begeven, sneuvelde hij in de rang van luitenant in de slag aan... Lees verder →

De terugkeer der cultuurpessimisten (toegift): de Avondland- shimmy

https://www.youtube.com/watch?v=IcemYjTdvZ8 Bij mijn blogje vorige week stond een aan een veilingcatalogus ontleende afbeelding: de muziekuitgave van de 'shimmy' 'Der Untergang des Abendlandes' van de Duitse satiricus Hans Reimann (1889-1969) uit 1923. De grap gaat hier ten koste van Oswald Spenglers hoogst-serieuze, cultuurpessimistische geschrift uit 1918 van dezelfde naam. De shimmy was een aan het begin... Lees verder →

Rietveld: wereldroem en kamertjeszonde

Wat zou er gebeurd zijn wanneer Gerrit Rietveld (1888-1964) wél in 1923 de uitnodiging van Walter Gropius had aangenomen en zich in Weimar had aangesloten bij het Bauhaus - dit powerhouse van kunstzinnige en maatschappelijke vernieuwing? Die kans liet Rietveld lopen. Wereldberoemd werd hij desondanks, vooral omdat Theo van Doesburg - die over een breed... Lees verder →

DAU, een visum naar nergens

Het eerste teken van onraad is dat het Parijse Théâtre du Châtelet, waar het mega-kunstspektakel DAU deze donderdag zou moeten beginnen, wordt gerestaureerd. Mannen met helmen op hebben de voorgevel van het pand onderhanden en bij de ingang is de vloer opengebroken. En duidelijk niet in het kader van een kunstproject. “Wat zegt u? Dau?... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑