Herfsttij van de democratie

Het is eigen aan de liberale vooruitgangsgedachte te verwachten dat de democratie - met zijn vrije verkiezingen, rechtsgelijkheid voor alle burgers, vrijheid van meningsuiting en drukpers, enzovoorts - een verworvenheid voor altijd is. Het was een lange strijd, begonnen in de tweede helft van de 18de eeuw, met ups en downs, democratische opstanden en pogingen... Lees verder →

Een oorlogsmisdadiger die zijn tijd vooruit was

Het grappigst is misschien nog wel dat Dragan Dabić zelf heilig geloofde in zijn vermogens als energie-genezer. Zelfs Jessica Stern, die onder de titel 'My war criminal' een erg mooi portret heeft geschreven van Radovan Karadžić geeft toe warmte in de hersenpan te hebben gevoeld, toen de energeticus-psychiater zijn genezende handen boven haar hield tijdens... Lees verder →

Is Rusland ons voorland?

Rusland, waar het regime van Poetin niet door beleid, een ideologie of vrije keuze in het zadel blijft, maar uitsluitend door slimme propaganda, is voor het Westen een voorland. Dat schrijft de Britse auteur van Russische afkomst Peter Pomerantsev in zijn nieuwe boek 'This is not propaganda'. Het is niet dat de Russen zoveel slimmer... Lees verder →

Angst en gelatenheid in de jaren dertig. En nu?

Donald Trump had voor zijn krankzinnigste dag als president van Amerika tot nu toe, een omineuze datum uitgezocht: 23 augustus, de 80-ste verjaardag van het Hitler-Stalin-pact. Niet dat Trump hier zonder meer als een Hitler 2.0 moet worden afgeschilderd. Dat zou een vorm van historische kitsch zijn. Maar er is wel een overeenkomst tussen de... Lees verder →

Karl Kraus – heden of verleden?

Al meerdere keren heb ik mij, niet helemaal te goeder trouw, bediend van de beroemdste zin die Karl Kraus (1874-1936) geschreven heeft: "Mir fällt zu Hitler nichts ein" - "Bij Hitler schiet mij niets te binnen". Het was, uit de pen van de wellicht vervaarlijkste polemicus van de XXste eeuw, in 1933 vermoedelijk de meest... Lees verder →

Van clown tot dictator

Toen ik op Twitter de 'thread' van David Rothkopf las waarnaar hieronder wordt verwezen, had ik een gevoel van ..uh.. bevrijding. Gelukkig ben ik dus niet de enige die in Trump meer ziet dan een tijdelijke afwijking van de geschiedenis, een belachelijke clown of een symptoom van crisis van de democratie. We hebben te maken... Lees verder →

Het uur van de verrader

(22-7-2018) In een week waarin de president van de Verenigde Staten het begrip ‘verrader’ naar nieuwe hoogten leek te tillen, las ik de biografie van Philippe Henriot (1889-1944), ook wel de ‘Franse Goebbels’ genoemd. Wat in het verhaal opvalt, is het toenemende radicalisme van deze propagandist voor de collaboratie met Nazi-Duitsland, naarmate de Duitse ‘eindoverwinning’ - door de... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑