Nu ook in Frankrijk een verkiezingsoverwinning van een fascistoïde, extreem-rechtse partij dreigt, gaan de gedachten onwillekeurig terug naar een eerdere gelegenheid waarbij republikeinse, linkse krachten tegen zo'n overwinning front hebben gemaakt. Het Front Populaire van 1936, een verkiezingsverbond van Socialisten, Radicalen en Communisten, was zo'n methode van verdediging van de democratie. Dat Front leidde tot... Lees verder →
Reformatorische christenen spelen niet langer een grote rol in het Nederlandse culturele en intellectuele leven. Dat is wat merkwaardig, als je goed nagaat. Ons land, en daarmee onze Nederlandse cultuur zijn immers in niet onbelangrijke mate gegrondvest op een mede door de Reformatie geïnspireerde Opstand tegen Spanje aan het einde van de zestiende eeuw. Of... Lees verder →
(4-2-2014) De jongste bundel van Henk Wesseling is, zoals gewoonlijk, weer buitengewoon schrander en onderhoudend uitgevallen. Wesseling - aan wie ik, maar dat gaan we hier niet behandelen, persoonlijk veel te danken heb - verstaat de kunst van de superieure nonchalance. Het sterkste staaltje daarvan vond ik de verschijning van het boek Verdeel en heers in 1991,... Lees verder →
We'll always have Paris 