Eind 1987 meldde de Nederlandse acteur Jules Croiset zich bij de Belgische politie. Hij had zich in de weken daarvoor sterk gemaakt voor een verbod op de Nederlandse opvoering van het toneelstuk 'Het vuil, de stad en de dood' van Rainer Werner Fassbinder omdat dit koren op de molen van het herlevend antisemitisme zou zijn,... Lees verder →
Je ziet het voor je: omringd door zo'n vijfhonderd 'egodocumenten', van gedrukte autobiografieën tot met priegelig handschrift gevulde schriftjes, heeft Arianne Baggerman gepoogd orde te scheppen in de manier waarop Nederlanders vanaf de vroeg-moderne tijd hun eigen leven in taal hebben weergegeven - voor zichzelf, voor meelezende ouders soms, of met de bedoeling aan hun... Lees verder →
Cavalerie en gendarmes kwamen er aan te pas toen op 4 juni 1908 de schrijver Émile Zola, die al in 1902 was overleden, werd bijgezet in het Panthéon, de voormalige kerk waar - tot op heden - de Franse republiek haar grootste zonen (en tegenwoordig ook af en toe dochters) bijzet. De avond tevoren, toen... Lees verder →
De opzienbarende toespraak van de Amerikaanse vice-president J.D. Vance in München eerder dit jaar is geen incident geweest, maar uitvloeisel van een heuse Amerikaanse buitenland-doctrine: de Verenigde Staten willen 'regime change' in Europa, in de vorm - onder andere - van een terugkeer naar 'traditionele waarden', meer ruimte voor religie in de openbare ruimte en... Lees verder →
Wat kunnen we leren van de gang van zaken rond de dood van Stalin in 1953? Over 'The death of Stalin' van de eigenzinnige Australisch-Amerikaanse historica Sheila Fitzpatrick, nu op 'Raam': https://platformraam.nl/artikelen/2827-de-lessen-van-stalins-dood
Sinds de leuke film 'The death of Stalin' van Armando Iannucci uit 2017, is de dood van Sovjet-leider in 1953 internationaal een bekend verhaal geworden. Toch zijn er eigenlijk maar twee schriftelijke bronnen van wat er gebeurd is tussen zaterdag 28 februari en 5 maart 1953, respectievelijk de laatste keer dat Stalin met enkele andere... Lees verder →
Is het mijn verbeelding, of wordt de parade voor de Dag van de overwinning op het Rode plein in Moskou elk jaar wat onmenselijker? Bijna elk jaar kijk ik op 9 mei, via de Russische televisie die je op internet in Nederland prima kunt volgen. Maar wat aanvankelijk een soort nostalgie leek - ik heb... Lees verder →
Soms gebeurt er iets waardoor je je plotseling oud voelt. Toen de Franse president Emmanuel Macron op 5 maart j.l. een televisietoespraak hield om het streven naar een zelfstandige Europese defensie kracht bij te zetten - een loffelijk streven wat mij betreft - kwam hij te spreken over de Franse kernmacht, de zogeheten 'force de... Lees verder →
Gustave Courbet (1819-1877) was niet alleen een van de meest spraakmakende schilders in het Frankrijk van de negentiende eeuw, maar ook een fervent briefschrijver. Zo'n 800 brieven zijn er van hem bekend, en ook uitgegeven dankzij de goede zorgen van de Amerikaanse kunsthistorica Petra ten-Doesschate Chu. Dat neemt niet weg dat het stapeltje brieven dat... Lees verder →
In 'Nuit blanche' - 'slapeloze nacht' - vertelt de Franse filosoof en schrijver Bernard-Henri Lévy over een doorwaakte nacht. Of liever gezegd over een van zijn vele doorwaakte nachten. Al sinds jaren lukt het hem niet om op natuurlijke wijze de slaap te vatten. Gelukkig zijn er chemische middelen om te kunnen slapen - en... Lees verder →
We'll always have Paris 