De hervonden dood in Spanje

Cara al sol, het strijdlied van de Spaanse Falange, begint met een evocatie van de dood, en zo kwam het ook uit voor Manuel Mena (1919-1938). Twee jaar nadat hij zich vrijwillig aan de kant van de Spaanse fascisten in de strijd had begeven, sneuvelde hij in de rang van luitenant in de slag aan... Lees verder →

De Groene filmclub: de Russische staat vs. Oleg Sentsov

Vijf maanden hongerstaking hebben niet geholpen. De talrijke oproepen, demonstraties en open brieven van de internationale filmwereld ook niet. De filmmaker Oleg Sentsov (42) zit zijn twintig jaar uit in een strafkamp in West-Siberië. De documentaire The Trial: The Russian State vs Oleg Sentsov, van de Russische regisseur Askold Koerov, laat zien hoe het daartoe gekomen... Lees verder →

De terugkeer der cultuurpessimisten (toegift): de Avondland- shimmy

https://www.youtube.com/watch?v=IcemYjTdvZ8 Bij mijn blogje vorige week stond een aan een veilingcatalogus ontleende afbeelding: de muziekuitgave van de 'shimmy' 'Der Untergang des Abendlandes' van de Duitse satiricus Hans Reimann (1889-1969) uit 1923. De grap gaat hier ten koste van Oswald Spenglers hoogst-serieuze, cultuurpessimistische geschrift uit 1918 van dezelfde naam. De shimmy was een aan het begin... Lees verder →

Op de knieën voor een hoofdredacteur

Als u eens smakelijk wilt lachen, kan ik u van harte de afscheidsspeech van de hoofdredacteur van NRC Handelsblad, vandaag op de Nrc-site, aanbevelen. Niet zozeer vanwege de speech zelf. Die is een nogal voorspelbare manifestatie van snoeverij over de ontwikkeling van de krant in 'zijn' negen jaar. Het lijkt daarbij net alsof er daarvoor... Lees verder →

Rietveld: wereldroem en kamertjeszonde

Wat zou er gebeurd zijn wanneer Gerrit Rietveld (1888-1964) wél in 1923 de uitnodiging van Walter Gropius had aangenomen en zich in Weimar had aangesloten bij het Bauhaus - dit powerhouse van kunstzinnige en maatschappelijke vernieuwing? Die kans liet Rietveld lopen. Wereldberoemd werd hij desondanks, vooral omdat Theo van Doesburg - die over een breed... Lees verder →

DAU, een visum naar nergens

Het eerste teken van onraad is dat het Parijse Théâtre du Châtelet, waar het mega-kunstspektakel DAU deze donderdag zou moeten beginnen, wordt gerestaureerd. Mannen met helmen op hebben de voorgevel van het pand onderhanden en bij de ingang is de vloer opengebroken. En duidelijk niet in het kader van een kunstproject. “Wat zegt u? Dau?... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑