De dreiging van het laatste boek

Arthur Rimbaud (1854-1891) heeft na zijn poëtisch meesterwerk 'Une saison en enfer' en de beëindiging van zijn liefdesrelatie met Paul Verlaine in 1875 niet één dichtregel meer papier gezet. Hij gaf de litteratuur eraan en gaf zich over aan reizen en het schrijven van wat geografische verhandelingen. Maar zo'n vrijwillig afscheid van de litteratuur is... Lees verder →

Geen Parijs voor Aleksandar Tišma

Niet alleen wist Aleksandar Tišma (1924-2003) al jong dat hij een beroemde schrijver wilde worden, hij wist ook waar: in Parijs. Dat van die beroemde schrijver is gelukt - al lijkt Tišma de afgelopen jaren, na zijn overlijden, een beetje vergeten. Maar Parijs - dat is er helaas niet van gekomen. In zijn jonge jaren... Lees verder →

Ideeën veranderen, en boeken helpen daarbij. Maar hoe?

Hoe ideeën zich van de beschaafde wereld meester maken en in sommige gevallen de status van consensus genieten, blijft een raadselachtige zaak. Neem nu het 'Neo-Liberalisme' waarover in menig krantenartikel dezer dagen de doodsklok geluid wordt. De staat is helemaal terug, heet het dan, nu gebleken is dat je de bestrijding van een wereldwijde pandemie,... Lees verder →

Recht op vergetelheid

Mijn favoriete fietsenmakers in Amsterdam zijn twee Serviërs. Ik zie ze met enige regelmaat want mijn fiets is al oud - ik ben aan het ding gehecht vanwege het statige, zogeheten kruisframe. Van Servië en Serviërs heb ik altijd een hoge dunk gehad, meer dan van andere volkeren en republieken van het voormalige Joegoslavië. Hoe... Lees verder →

Een Nederlander in de Stadsschouwburg van Odessa, in 1906

Het Algemeen Handelschblad van 23 september 1906 bevatte een opmerkelijke toneelrecensie. De Nederlander Jonas Wertheim deed daarin verslag van een opvoering, in het Russisch, van het toneelstuk 'Ghetto' van de Nederlandse auteur Herman Heijermans, in de Stadsschouwburg van de Russische havenstad Odessa. Alles aan en rond dit artikel is opmerkelijk en fascinerend, en niet zelden... Lees verder →

De ontdekking van de natuur

Dit is Clara. Nee, niet dat benige type op de voorgrond, maar de vredig grazende rinoceros die achter hem staat. 'Juffrouw Clara', zoals zij meestal genoemd werd, was in 1738 in Assam - in India dus - geboren, arriveerde in 1741 in Leiden en overleed in 1758 in Londen. De maandenlange reis per zeilschip naar... Lees verder →

Nederland in het interbellum: vrees voor de oorlog van morgen

LEES DIT BLOG OP DE SITE VAN DE GROENE AMSTERDAMMER: https://www.groene.nl/artikel/nederland-in-het-interbellum-vrees-voor-de-oorlog-van-morgen *********De eerste en enige tank die het Nederlandse leger vóór 1940 bezat, een Franse Renault FT17 uit de Eerste Wereldoorlog, diende voornamelijk ter geruststelling: tanks hadden weinig nut in de drassige gronden in het Westen van Nederland, voor een grootscheeps offensief met tanks hoefden... Lees verder →

Duitsland na 1945: van verschrikking tot lichtend voorbeeld

Vooral de westelijke geallieerden, in het bijzonder de Amerikanen, waren hoogst verbaasd: zij hadden verwacht dat er, na de militaire nederlaag van Nazi-Duitsland, vele jaren politieke opvoeding van het Duitse volk nodig zou zijn om de Pruisische, autoritaire geesten te verdrijven en Duitsers rijp te maken voor democratie. Het fanatisme waarmee de Duitsers zich tot... Lees verder →

De weerbarstige erfenis van een keizer

Onder het motto 'herdenken is niet huldigen' heeft de Franse president Emmanuel Macron op 5 mei iets gedaan wat zijn voorgangers in het ambt zoveel mogelijk uit de weg waren gegaan: keizer Napoleon Bonaparte plechtig herdenken. Om de nagedachtenis aan de 'grandeur' van Napoleon niet over te laten aan zijn (extreem-)rechtse rivalen bij de presidentsverkiezingen... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑