Omstreeks 1985 stond de Franse schrijver Renaud Camus (geb. 1946) voor een fundamentele keuze: was het niet beter om een beroemde paria te zijn dan een deugdzame onbekende? Camus koos voor het eerste en werd bekend als de 'uitvinder' van 'le grand remplacement' - wat in het Nederlands 'omvolking genoemd wordt. Dit in alle extreem-rechtse... Lees verder →
Eind 1987 meldde de Nederlandse acteur Jules Croiset zich bij de Belgische politie. Hij had zich in de weken daarvoor sterk gemaakt voor een verbod op de Nederlandse opvoering van het toneelstuk 'Het vuil, de stad en de dood' van Rainer Werner Fassbinder omdat dit koren op de molen van het herlevend antisemitisme zou zijn,... Lees verder →
Wat ik me al jaren afvraag: waarom noemen we de neo-rechtse-, anti-rationele- en xenofobe politieke stromingen van nu eigenlijk niet gewoon 'fascisme'? Ik dacht dat al ten tijde van de opkomst van Pim Fortuyn, die in de samenleving iets teweeg bracht wat je volgens mij rustig als fascisme kunt omschrijven. Daar was bijvoorbeeld een onbestemde... Lees verder →
We'll always have Paris 