Stalin tussen dood en eeuwig leven

Juist het gebrek aan expressie op de gezichten geeft de film zijn geheimzinnige, misschien zelfs wel sinistere lading. Filmer Sergej Loznitsa laat in zijn documentaire 'State Funeral' (Gosoedarstvjennyje pochorony) zien hoe tussen 6 en 9 maart 1953 naar schatting twee miljoen mensen langs het lijk van de op 5 maart overleden Sovjet-leider Stalin defileren. Rouwen... Lees verder →

Een tweede Koude Oorlog lijkt onvermijdelijk

Het wordt hoog tijd een illusie definitief vaarwel te zeggen: Rusland zal nooit een partner van de Westerse democratieën worden. Het was een mooi idee, in de eerste jaren na de Koude Oorlog: Rusland als partner in een vreedzame, naar verbetering strevende wereld. Maar sinds een paar jaar heeft het Kremlin zich in het hoofd... Lees verder →

Is Rusland ons voorland?

Rusland, waar het regime van Poetin niet door beleid, een ideologie of vrije keuze in het zadel blijft, maar uitsluitend door slimme propaganda, is voor het Westen een voorland. Dat schrijft de Britse auteur van Russische afkomst Peter Pomerantsev in zijn nieuwe boek 'This is not propaganda'. Het is niet dat de Russen zoveel slimmer... Lees verder →

De paradox in de gabber-economie van Vladimir Poetin

LEES DIT STUK OOK OP DE SITE 'RAAM OP RUSLAND'. Tussen de Russische economie van nu en die van de voormalige Sovjet-Unie bestaan meer verschillen dan overeenkomsten. Maar de fundamentele problemen zijn dezelfde: achterblijvende groei, demografische achteruitgang, technologische achterlijkheid, lage arbeidsproductiviteit en geen structurele modernisering. Het eerder dit jaar van Kremlin-wege gelanceerde plan om met... Lees verder →

Van clown tot dictator

Toen ik op Twitter de 'thread' van David Rothkopf las waarnaar hieronder wordt verwezen, had ik een gevoel van ..uh.. bevrijding. Gelukkig ben ik dus niet de enige die in Trump meer ziet dan een tijdelijke afwijking van de geschiedenis, een belachelijke clown of een symptoom van crisis van de democratie. We hebben te maken... Lees verder →

De Russische revolutie, bruut genomen

De Russische tv-serie Trotsky, sinds een paar dagen op Netflix te zien, begint veelbelovend: Lev Trotski, aanvoerder van het Rode leger, laat in een van zijn eigen compagnieën in de burgeroorlog elke tiende soldaat doodschieten, om desertie te ontmoedigen; daarna neemt hij op brute wijze de journaliste Larisa Reisner in een wagon van zijn pantsertrein.... Lees verder →

Het uur van de verrader

(22-7-2018) In een week waarin de president van de Verenigde Staten het begrip ‘verrader’ naar nieuwe hoogten leek te tillen, las ik de biografie van Philippe Henriot (1889-1944), ook wel de ‘Franse Goebbels’ genoemd. Wat in het verhaal opvalt, is het toenemende radicalisme van deze propagandist voor de collaboratie met Nazi-Duitsland, naarmate de Duitse ‘eindoverwinning’ - door de... Lees verder →

Stalin dood, de angst gebleven

(20-5-2018) Nu ik de film gezien heb, begrijp ik beter waarom de autoriteiten in Rusland hem voor vertoning in hun land verboden hebben. Want The death of Stalin van Armando Iannucci is niet de farce die ik verwacht had - afgaande op de trailer. Zeker, er valt veel te lachen. Maar de humor steekt toch voor een... Lees verder →

Rusland is voor eeuwig onschuldig

(1-4-2018) Dat je meent onschuldig te zijn en dat zegt - ok. Maar er is iets raars aan de manier waarop de afgelopen weken vertegenwoordigers van het Kremlin, en de Russische staatsmedia hun onschuld betuigen ten aanzien van de aanslag op vader en dochter Skripal. Het is die zorgvuldig gedoseerde, hysterische toon. De basisredenering in... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑