Dat Frankrijk in 1940 de oorlog verloor, binnen enkele weken, was voor de meeste Fransen een verrassing. Niet dat het voornamelijk uit dienstplichtigen bestaande Franse leger met enorm veel animo was opgekomen: aan de eerste krijgshandelingen op 10 mei 1940 waren na de oorlogsverklaring naar aanleiding van de Duitse inval in Polen acht maanden saai... Lees verder →
Reformatorische christenen spelen niet langer een grote rol in het Nederlandse culturele en intellectuele leven. Dat is wat merkwaardig, als je goed nagaat. Ons land, en daarmee onze Nederlandse cultuur zijn immers in niet onbelangrijke mate gegrondvest op een mede door de Reformatie geïnspireerde Opstand tegen Spanje aan het einde van de zestiende eeuw. Of... Lees verder →
Merkwaardig eigenlijk, dat velen van ons nog steeds durven hopen dat het nog wel goed komt met de wereld. Want waarop is zo'n sprankje hoop eigenlijk nog gebaseerd? Nederland wordt geregeerd door een coalitie waarin een partij die uit is op de vernietiging van de democratische orde, en van de Europese Unie, de boventoon voert,... Lees verder →
Kom Sjeng Scheijen niet aan met verhalen over een onveranderlijk Rusland, gedoemd altijd een tirannie en on-Westers land te blijven. Mijn recensie van 'Een ander Rusland' deze week in De Groene (€): https://www.groene.nl/artikel/is-er-licht-aan-het-einde-van-de-tunnel
Soms is het portret van iemand beroemder dan de geportretteerde zelf. Dat geldt voor de Duitse danseres Anita Berber (1899-1928), die in het Berlijn van de jaren na de Eerste Wereldoorlog triomfen vierde - niet alleen vanwege haar danskunst, maar met name ook vanwege haar onstuimige, van alcohol en cocaïne en andere verdovende middelen doortrokken... Lees verder →
Is de hotelrat, als woord en als begrip, wellicht op de terugtocht? Is hij wellicht het slachtoffer geworden van de electronische hotelkamersleutel, de creditcard of het verdwijnen van hotelgasten die met stapels cheques aan toonder of stapels contanten onderweg zijn? En dan zwijgen me nog even over rijke weduwen die in hun kuurhotel bij het... Lees verder →
De voor elke rechtgeaarde democraat uiterst irritante gang van zaken rond het in de afgelopen maanden aangetreden kabinet-Schoof - een onmachtig amalgaam van rechtsextremisten, landbouwlobbyisten, aanhangers van een min of meer wereldvreemde en nogal ziekelijke Constitutie-verbeteraar en levensmoede liberalen - maakt het politieke leven dezer dagen nogal tot een bezoeking. Er schuilt iets buitengewoon benauwends... Lees verder →
In Europa zijn de mensen nog nooit in de geschiedenis zó welvarend, gezond, hoogopgeleid en wat niet al geweest als nu. Maar voelen ze zich ook zo? Niet volgens de Franse filosoof Pascal Bruckner, die in zijn 'Je souffre donc je suis' uiteen zet hoe de ware held van onze dagen het slachtoffer is. Misschien... Lees verder →
Maar liefst vier doden en meerdere gewonden vielen toen militairen in de Amsterdamse Sarphatistraat het vuur openden op demonstranten die op 13 november 1918 probeerden zich toegang te verschaffen tot de Cavaleriekazerne op de Amsterdamse Sarphatistraat - het gebouw waarin zich thans de Rijksacademie van beeldende kunsten bevindt. Een menigte van naar schatting drieduizend mensen... Lees verder →
'Benoemen' is het codewoord waarmee extreemrechtse politici die in Den Haag nu de dienst proberen uit te maken, zichzelf bevrijden van kwellende fatsoensnormen en weer eens lekker te keer gaan tegen bevolkingsgroepen die geschikt zijn als zondebok. Met wat een zucht van opluchting lijkt, schuiven zij voorzichtigheid en terughoudendheid aan de kant, om eens lekker... Lees verder →
We'll always have Paris 