Kom Sjeng Scheijen niet aan met verhalen over een onveranderlijk Rusland, gedoemd altijd een tirannie en on-Westers land te blijven. Mijn recensie van 'Een ander Rusland' deze week in De Groene (€): https://www.groene.nl/artikel/is-er-licht-aan-het-einde-van-de-tunnel
Soms is het portret van iemand beroemder dan de geportretteerde zelf. Dat geldt voor de Duitse danseres Anita Berber (1899-1928), die in het Berlijn van de jaren na de Eerste Wereldoorlog triomfen vierde - niet alleen vanwege haar danskunst, maar met name ook vanwege haar onstuimige, van alcohol en cocaïne en andere verdovende middelen doortrokken... Lees verder →
Is de hotelrat, als woord en als begrip, wellicht op de terugtocht? Is hij wellicht het slachtoffer geworden van de electronische hotelkamersleutel, de creditcard of het verdwijnen van hotelgasten die met stapels cheques aan toonder of stapels contanten onderweg zijn? En dan zwijgen me nog even over rijke weduwen die in hun kuurhotel bij het... Lees verder →
De voor elke rechtgeaarde democraat uiterst irritante gang van zaken rond het in de afgelopen maanden aangetreden kabinet-Schoof - een onmachtig amalgaam van rechtsextremisten, landbouwlobbyisten, aanhangers van een min of meer wereldvreemde en nogal ziekelijke Constitutie-verbeteraar en levensmoede liberalen - maakt het politieke leven dezer dagen nogal tot een bezoeking. Er schuilt iets buitengewoon benauwends... Lees verder →
In Europa zijn de mensen nog nooit in de geschiedenis zó welvarend, gezond, hoogopgeleid en wat niet al geweest als nu. Maar voelen ze zich ook zo? Niet volgens de Franse filosoof Pascal Bruckner, die in zijn 'Je souffre donc je suis' uiteen zet hoe de ware held van onze dagen het slachtoffer is. Misschien... Lees verder →
Maar liefst vier doden en meerdere gewonden vielen toen militairen in de Amsterdamse Sarphatistraat het vuur openden op demonstranten die op 13 november 1918 probeerden zich toegang te verschaffen tot de Cavaleriekazerne op de Amsterdamse Sarphatistraat - het gebouw waarin zich thans de Rijksacademie van beeldende kunsten bevindt. Een menigte van naar schatting drieduizend mensen... Lees verder →
'Benoemen' is het codewoord waarmee extreemrechtse politici die in Den Haag nu de dienst proberen uit te maken, zichzelf bevrijden van kwellende fatsoensnormen en weer eens lekker te keer gaan tegen bevolkingsgroepen die geschikt zijn als zondebok. Met wat een zucht van opluchting lijkt, schuiven zij voorzichtigheid en terughoudendheid aan de kant, om eens lekker... Lees verder →
Drie nieuwe romans van Martien Beversluis opgedoken! De kritieken van Jan van der Made in Groot-Nederland eindelijk gebundeld! Eerste serieuze, geannoteerde uitgave van de briefwisseling tussen Henri Bruning en George Kettmann tijdens de Bezettingsjaren gaat verschijnen! Zulke krantenkoppen laten zich in Nederland maar moeilijk voorstellen. Beversluis, Van der Made, Bruning en Kettmann waren allen uitgesproken... Lees verder →
De laatste Nederlandse communist die ik gekend heb was Ab Harrewijn, een uit de CPN afkomstig Tweede kamerlid voor GroenLinks die helaas in 2002 op 47-jarige leeftijd aan een hersenbloeding is overleden. Harrewijn, een beminnelijke, iets te zwaarlijvige man met een groot sociaal gevoel, was merkwaardigerwijze ook - voor zover ik weet - de laatste... Lees verder →
Met bus 27 van de RATP onderweg naar de tentoonstelling 'Figures du fou' in het Louvre overkomt me iets wat je misschien toepasselijk zou kunnen noemen. Een zwerversachtige man stapt in en doet net alsof hij een Franse OV-kaart, de zogeheten 'Navigo', voor de scanner houdt. Dan gaat hij zitten. Hij is sterk vervuild, en... Lees verder →
We'll always have Paris 